Wiśnie zawierają pokaźną ilość przeciwutleniaczy, bo aż 400 mg na kazde 100 gram w tym bioflawonu – jednego z najbardziej skutecznych przeciwutleniaczy. Bioflawon niszczy wolne rodniki, a tym samym hamuje rozrost komórek rakowych, opóźnia proces starzenia, a także zwiększa odporność organizmu. Innymi antyoksydantami jakie zawierają wiśnie sa antocyjany. Mają one wpływ na elastyczność i przepuszczalność naczyń włosowatych, zwłaszcza tych w tęczówce. Przyspieszają proces regeneracji barwnika wzrokowego – rodopsyny niezbędnej do rejestracji światła padającego na siatkówkę – tym samym mają znaczący udział w regeneracji  wzroku osób pracujących w złym oświetleniu. Wiśnie dzięki obecności antocyjanów mają wpływ na ostrość widzenia.

Ponadto zawarty w wiśniach cynk podnosi odporność, wzmacnia kości, włosy i paznokcie, a fitoestrogeny – hormony roślinne, łagodzą objawy menopauzy i PMS. Fosfor z kolei wzmacnia kości oraz usprawnia pracę serca i nerek.

Wiśnie wspomagają pracę układu sercowo-naczyniowego dzięki zawartości substancji takich jak antocyjany, które zwiększają elastyczność naczyń włosowatych oraz wzmacniają i odtruwają serce. Ponadto korzystnie wpływają na produkcję krwinek czerwonych. Zawarty w wiśniach potas (222 mg w 100 g) pomaga kontrolować ciśnienie krwi, ponieważ przyspiesza wydalanie nadmiaru sodu z organizmu, który odpowiada za nadciśnienie tętnicze, a magnez (11 mg w 100 g) uelastycznia ściany naczyń krwionośnych, zapobiegając zapaleniu tętnic, powstawaniu skrzepów i żylaków oraz przeciwdziałając obrzękom. Z kolei żelazo (0,36 mg w 100 g) jest niezbędne w procesie rozprowadzania tlenu do wszystkich komórek ciała. Z tego powodu wiśnie są polecane w leczeniu anemii (niedokrwistości z niedoboru żelaza). Witamina C zawarta w wiśniach obok wspierania układu odpornościowego uszczelnia także naczynia krwionośne.

Wiśnie są nisko kaloryczne (50 kcal w 100 g) oraz bogate w pektyny – rozpuszczalny błonnik pokarmowy, który pod wpływem wody zwiększa swoją objętość i na długi czas wypełnia żołądek, dając uczucie sytości. Jednocześnie wiśnie, ze względu na dużą zawartość kwasów owocowych, pobudzają wydzielanie enzymów trawiennych i śliny, a co za tym idzie – poprawiają apetyt.

Wiśnie od dawna są wykorzystywane w tradycyjnej medycynie ludowej między innymi w łagodzeniu schorzeń pęcherza moczowego czy kamicy nerkowej dzięki ich moczopędnych własciwościach. Sok z wiśni ma też właściwości antyseptyczne i przeciwzapalne – obniża gorączkę, poprawia wchłanianie leków i łagodzi ból mięśni, dzięki obecności kumaryny która działa uspokajająco i rozkurczowo na mięśnie gładkie. Kumaryna hamuje rozwój wszystkich bakterii, wirusów oraz grzybów. Działa zabójczo na pierwotniaki i roztocza. Wszyscy, który obawiają się candidozy powinni regularnie jeść wiśnie.

Wiśnie zawierą witamina B8, która zapobiega siwieniu. Niewielka ilość witaminy inozytu jest syntetyzowana w jelitach przez florę bakteryjną, lecz nie wystarcza ona na pokrycie potrzeb organizmu. Konieczne jest więc dostarczenie jej w pożywieniu. Inozyt ma też pozytywny wpływ na wydalanie z organizmu cholesterolu.

Sok wiśniowy może pomóc na wzdęcia, gdyż wiśnie uwalniają od gazów, które nie tylko utrudniają życie i powodują dyskomfort, ale też ugniatając przeponę brzuszną mogą spowodować ucisk serca. Niedosładzany sok mogą bez obaw pić chorujący na cukrzycę, gdyż cukier zawarty w wiśniach nie powoduje widocznych zmian w obrazie krwi, nie wymaga więc korekty insulinowej. Przy zapaleniach górnych dróg oddechowych sok z wiśni działa nie tylko antyseptycznie, ale i wykrztuśnie – rozrzedza gęsty śluz i tym samym ułatwia jego odkrztuszanie.

Niedawno odkryto także, że wiśnie są znakomitym środkiem na bezsenność. Badacze przekonują, że takie działanie wiśnie mogą zawdzięczać wchodzącej w ich skład melatoninie. W organizmie człowieka melatonina jest hormonem produkowanym w mózgu, który reguluje rytm snu i czuwania. Regularne konsumowanie wiśni może pomóc uregulować naturalny cykl aktywności organizmu i podnieść wydajność snu.

Współczesna fitoterapia poleca stosowanie suszonych kwiatów wiśni pomocniczo w zapaleniu płuc (jako środek napotny) oraz wspomagająco przy leczeniu zapalenia spojówek. Wystarczy zanurzyć waciki w letnim naparze z suszonych kwiatów i położyć je na powiekach na 10 minut.

Ogonki wiśni również są bardzo wartościowe dzieki zawartych w nich garbnikach i kwasach organicznych. Stosowanie wywaru z ogonków poleca się w celu zapobiegania powstawaniu skrzeplin i zatorów w naczyniach krwionośnych dzięki obecności kumaryny obniżającej krzępnięcie krwi. Wywar z ogonków jest też naturalnym środkiem odchudzającym i przeciwdziała obrzękom.

Medycyna ludowa wykorzystuje także suszoną i sproszkowaną korę drzewa wiśniowego, z której parzy się herbatki uspokajające i nasenne. Natomiast odwar z młodych gałązek drzewa wiśniowego – wypity lub dodany do kąpieli – pomaga łagodzić bóle reumatyczne. Oprócz właściwości leczniczych liście są także wykorzystywane w kuchni jako dodatek do przetworów i nalewek z aronii czy czarnej porzeczki jak również do kiszenia grzybów, ogórków i pomidorów, ponieważ usuwają gorycz i łagodzą smak.